верить, поверить - to believe, to trust
верить / поверить to believe, to trust
|
Imperfective Aspect |
Perfective Aspect |
|
|
|
| Infinitive Form |
верить |
поверить |
| |
|
|
| Present Tense |
|
|
| 1st Person Singular |
верю |
|
| 2nd Person Singular |
веришь |
|
| 3rd Person Singular |
верит |
|
| 1st Person Plural |
верим |
|
| 2nd Person Plural |
верите |
|
| 3rd Person Plural |
верят |
|
|
|
|
|
| Past Tense |
|
|
| Masculine |
верил |
поверил |
| Feminine |
верила |
поверила |
| Neuter |
верило |
поверило |
| Plural |
верили |
поверили |
|
|
|
|
| Future Tense |
|
|
| 1st Person Singular |
буду верить |
поверю |
| 2nd Person Singular |
будешь верить |
поверишь |
| 3rd Person Singular |
будет верить |
поверит |
| 1st Person Plural |
будем верить |
поверим |
| 2nd Person Plural |
будете верить |
поверите |
| 3rd Person Plural |
будут верить |
поверят |
|
|
|
|
| Imperative Form |
|
|
| Informal |
верь |
поверь |
| Polite |
верьте |
поверьте |
|
|
|
Examples
| |
|
| Он нам не верит. |
He does not trust us. |
| Что мне сделать, чтобы он поверил? |
What should I do to make him trust me? |
| Борис не верил в чудеса. |
Boris did not belive in miracles. |
| Он будет верить вам, если вы не будете его обманывать. |
He will trust you if you won't lie to him. |
| Поверьте, я говорю правду. |
Trust me, I am telling the truth. | |